Leczenie czy niewola?
Kronika medycznego terroru w cieniu segregacji

Zimą 1911 roku dwunastu pacjentów, uznanych w dokumentach za „niebezpiecznych szaleńców”, zamiast leków otrzymało do rąk siekiery. Pod nadzorem lekarza ruszyli do lasu, by własnymi siłami wykarczować teren i wznieść mury gmachu, z którego mieli już nigdy nie wyjść. Tak powstało Crownsville – szpital psychiatryczny dla Czarnych w stanie Maryland.

Reportaż Antonii Hylton to wstrząsająca historia instytucji, która oficjalnie miała leczyć, a w rzeczywistości stała się narzędziem terroru. Przez dekady placówka ta funkcjonowała niczym obóz pracy, gdzie diagnozy służyły usankcjonowaniu niewolnictwa, zaś eksperymenty medyczne i „terapie” – od elektrowstrząsów po lobotomię – przypominały tortury. To tutaj systemowy rasizm decydował o tym, kogo traktować jak pełnoprawnego obywatela.

Autorka prowadzi śledztwo oparte na materiałach ocalałych w archiwach, zeznaniach świadków oraz przywołując losy własnej rodziny. Szaleństwo to akt oskarżenia wobec systemu pełnego niesprawiedliwości i nadużyć, a także osobista misja przywrócenia godności ofiarom, których cierpienie miało zostać wymazane z historii.

Antonia Hylton pokazuje nie tylko, jak rasizm i pseudonauka oparta na uprzedzeniach potrafią stworzyć instytucję systemowej przemocy. Dzięki rozmowom z potomkami pacjentów i byłymi pracownikami szpitala w Crownsville autorka przywraca ofiarom podmiotowość i ich własną historię – sukcesywnie niszczoną i unieważnianą przez kadrę placówki. I są to historie, których warto słuchać, bo – choć w innych czasach i dekoracjach – niestety wciąż odtwarzają się na nowo. Lektura obowiązkowa.
Agata Komosa-Styczeń, reportażystka, autorka Wyspy niechcianych kobiet

Antonia Hylton, z dociekliwością niestrudzonej badaczki, a jednocześnie z empatią i uważnością na historie osób, dla których Crownsville stało się więzieniem, miejscem kaźni, ale też domem – jedynym im znanym, przeprowadza czytelnika przez dziesięciolecia historii instytucji i Ameryki. To opowieść o segregacji rasowej, linczach i pogardzie, o lęku wiszącym w powietrzu. (Jak tu nie zwariować? – pyta autorka). O wykluczeniu i braku pomocy, bolesnej niesprawiedliwości, załamanych życiach. Ale też o ludziach, którzy tak samo jak ona dokładają starań, by oddać głos pacjentom szpitala. Dzięki Hylton ich historia wybrzmiała. Jak pieśń, której już nie da się zapomnieć.
Aneta Pawłowska-Krać, autorka książki Głośnik w głowie. O leczeniu psychiatrycznym w Polsce

Głębokie, często wstrząsające studium segregacji w leczeniu (a właściwie nieleczeniu) chorób psychicznych. To ważny wkład w literaturę poświęconą zarówno opiece psychiatrycznej, jak i prawom obywatelskim.
„Kirkus Reviews”

Szaleństwo to aż nazbyt prawdziwa historia, niestrudzenie i szczegółowo zrelacjonowana, która opowiada o przywróceniu świata sprzed wojny secesyjnej. Pod pretekstem leczenia psychiatrycznego tak zwanych upośledzonych umysłowo Czarnych przywrócono niewolnictwo, tyle że pod inną nazwą. Antonia Hylton z wrażliwością i dociekliwością pisze o ludziach na zawsze odmienionych przez to miejsce.
Robert Kolker, autor W ciemnej dolinie. Rodzinna tragedia i tajemnica schizofrenii